Πολιτισμός

Προτάσεις βιβλίων για τις γιορτές

Επιμέλεια
Χαριτίνη Μαλισσόβα

Δεκατέσσερα βιβλία, μυθιστορήματα και νουβέλες, περιλαμβάνει το πρώτο μέρος του αφιερώματος σε προτάσεις νέων βιβλίων. Ένα βιβλίο διαβασμένο από χίλιους διαφορετικούς ανθρώπους είναι χίλια διαφορετικά βιβλία, είπε ο Ταρκόφσκι.
Τα Χριστούγεννα είναι η εποχή της ανταλλαγής δώρων και ένα καλό βιβλίο πάντα αποτελεί μια πολύτιμη πρόταση για χίλιες και μια απολαύσεις.
Καλές γιορτές!
Καλές αναγνώσεις.

Τατιάνα Αβέρωφ,
Silver Alert,
Μεταίχμιο
Ένα γραφικό κεφαλοχώρι θαμμένο στα βουνά της Ηπείρου, ο Παράδεισος Ιωαννίνων, βρίσκεται ξανά στη δημοσιότητα όταν εξαφανίζεται μυστηριωδώς η όμορφη Κασσάνδρα, σύζυγος τοπικού παράγοντα – επιχειρηματία.
Ένας έντιμος, δυναμικός και μάλλον μονόχνοτος αστυνομικός της Ασφάλειας Ιωαννίνων, ο αστυνόμος Περικλής Γαλάνης, έχει αναλάβει να εξιχνιάσει μια δύσκολη υπόθεση ληστειών σε εκκλησίες όλης της περιφέρειας, απ’ όπου κάνουν φτερά ανεκτίμητοι βυζαντινοί θησαυροί και ασημένια κειμήλια.
Ένας αναπάντεχος φόνος, καθώς και η πίεση της αγροτικής γιατρού Μαρίας Λάζου, αναγκάζουν τον αστυνόμο Γαλάνη να αναλάβει ταυτόχρονα τις τρεις φαινομενικά άσχετες υποθέσεις – με απρόβλεπτες, επικίνδυνες και ενίοτε κωμικοτραγικές συνέπειες.
Ένα μυθιστόρημα που συνδυάζει τη δράση και το σασπένς της αστυνομικής πλοκής με το χιούμορ και τη διεισδυτική ματιά στα ανθρώπινα και στις ιδιαιτερότητες της ελληνικής επαρχίας.

Ιάκωβος Ανυφαντάκης,
Ραδιοκασετόφωνο,
Πατάκης
O Ηλίας έχει σχεδόν τα πάντα στη ζωή του. Έναν γιο, μία πρώην γυναίκα, μία πρώην ερωμένη που ίσως ξαναγίνει νυν, ένα πανάκριβο αυτοκίνητο, τρία μαγαζιά, αρκετά σπίτια και πάρα πολλά χρήματα. Εδώ και λίγες ώρες, όμως, δεν έχει πατέρα. Aλλά αυτό δεν είναι κάτι που τον στενοχωρεί ιδιαίτερα.
Ταξιδεύοντας για την κηδεία στο χωριό όπου γεννήθηκε, μαζί με τον γιο του, επιστρέφει σε μια άλλη εποχή, τότε που τα σπίτια έμεναν ξεκλείδωτα τη νύχτα, οι γάμοι κρατούσαν για πάντα, οι πατεράδες δεν ήξεραν ότι έπρεπε να είναι και μπαμπάδες, οι άνθρωποι πήγαιναν φυλακή για μια ιδέα. Και υπήρχαν ραδιοκασετόφωνα.
Ένα βιβλίο για τους γονείς που θα έκαναν τα πάντα για τα παιδιά τους. Εκτός από το να τα κάνουν ευτυχισμένα.

Διώνη Δημητριάδου,
Θηρίο ή Θεός (νουβέλα),
έκδ. ΑΩ
Ο ήρωας της νουβέλας, νιώθοντας μετέωρος, σ’ έναν κόσμο που όλο και περισσότερο μοιάζει ξένος και άγνωστος, αναζητά τον τραγικό ήρωα Οιδίποδα και συνταιριάζει τα βήματά του με τα δικά του. Ποια θα είναι, όμως, η κατάληξη; Στο παιχνίδι της ζωής που καλείται να παίξει, φαίνεται σε κάθε ερώτηση η απάντηση να είναι: ο Άνθρωπος. Ή, μήπως, όχι;
Το βιβλίο απαρτίζεται από 25 κείμενα. Από αυτά, τα πέντε είναι δοκίμια με τίτλο «Θηρίο ή θεός – ο χώρος ανάμεσα» και το θέμα τους αφορά στην τραγωδία, στην ουσία, αφορά τη μοίρα του ανθρώπου, όπου η συγγραφέας, με το προσωπείο του ήρωά της, θα σκύψει με μεγάλη προσοχή για να βρει αυτό που φυσικά δεν μπορεί να απαντηθεί, αφού, όσες φορές και όποια απάντηση και αν δοθεί, θα είναι ανεπαρκής, και πάντα, κάθε εποχή θα χρωστάει τη δική της ανάγνωση και τη δική της απάντηση (Ανθ. Δανιήλ, Diastixo.gr).

Μάρω Δούκα,
Φελιτσιτά,
Πατάκης
Ο Κωνσταντίνος Καβουράκης ήθελε να γίνει αστυνομικός, ήθελε να ζει για πάντα αγαπημένος με την Ελένη του και τα τρία παιδιά τους, ήθελε να τον σέβονται… Μια μέρα, που ο θυμός θα τον κάνει για άλλη μια φορά να παραφερθεί, θα αντιμετωπίσει την αντίσταση του μεγάλου του γιου, θα νιώσει εκδιωγμένος από το σπίτι του, και από τα Σεπόλια θα βρεθεί άστεγος στο κέντρο της Αθήνας.
Αντιμετωπίζει τις δυσκολίες και τους κινδύνους της καινούργιας του συνθήκης, αναπολεί τη ζωή του και βρίσκει συμπαράσταση και καλοσύνη από άλλους απόκληρους. Και αν αυτό δεν είναι ευτυχία, τουλάχιστον η Φελιτσιτά, μια ασπρόμαυρη γάτα που συχνάζει στα πέριξ της πλατείας Αγίας Ειρήνης, του ζεσταίνει την καρδιά.
Τα μέλη της οικογένειάς του, όμως, έχουν το καθένα τη δική του εκδοχή για το παρελθόν, το παρόν και το τι μέλλει γενέσθαι. Πέντε πρόσωπα – το καθένα με τα βάρη, τις έγνοιες και τα βάσανά του- θέλουν να πουν τη δική τους ιστορία, το διήγημα της δικής τους ιστορίας, που συμπλέκεται με το μυθιστόρημα της οικογενειακής ζωής.
Εξομολογητικό, γλυκόπικρο, ακαριαία τρυφερό, ένα μυθιστόρημα σαν φευγαλέο χάδι στους ανθρώπους που ραγίζουν αθόρυβα δίπλα μας.

Μαίρη Κόντζογλου,
Από ήλιο σε ήλιο, Αποσπερίτης,
Μεταίχμιο
Σέριφος, τέλη 19ου αιώνα. Ο Περσέας Κονόμος σκοτώνεται δουλεύοντας σε μια γαλαρία και ο φιλόδοξος Δρακούλης, δεξί χέρι του Εμίλ Γκρόμαν, αφεντικού των μεταλλείων, αλλά και του νησιού, με απειλές, τιμωρίες και βία, απομακρύνει από πάνω του όλες τις κατηγορίες για ελλιπή μέτρα ασφαλείας.
Η χήρα του Κονόμου, φοβούμενη μήπως ο γιος της κάποτε ζητήσει εκδίκηση, δεν θα του αποκαλύψει ποιον θεωρεί υπεύθυνο και έτσι δεν θα μπορέσει να τον αποτρέψει, μεγαλώνοντας, να πιάσει δουλειά στα μεταλλεία.
Εκεί, εμπνευσμένος από τον φλογερό επαναστάτη Κωνσταντή Σπέρα, θα προσπαθήσει να αφυπνίσει τους συμπατριώτες και συναδέρφους του να απαιτήσουν επιτέλους τα δικαιώματά τους.
Την ίδια εποχή θα γνωριστεί με το μοναδικό κορίτσι του νησιού που ούτε τα μάτια του δεν θα ’πρεπε να σηκώσει πάνω της.
Ένας δυνατός έρωτας, ενάντια σε όλες τις συμβάσεις της κοινωνίας, του τόπου και της εποχής, θα προκύψει στο σιδερένιο νησί.

Γιάννης Ξανθούλης,
Μαρινέλλα,
Διόπτρα
Ο Γιάννης Ξανθούλης γράφει ένα κείμενο που ούτε βιογραφία το λες, ούτε, όμως και μυθοπλασία, στο πλαίσιο των χαρακτηριστικών του είδους. Ούτε είναι εύκολο να περικλείσει σε ένα βιβλίο μια ζωή-ποταμό, όπως αυτή της Μαρινέλλας, πολύ περισσότερο αν όσα προσπαθεί να αποτυπώσει στον γραπτό λόγο συμπλέκονται με δικά του ενθυμήματα. Όπως υπογραμμίζει ο ίδιος: «Έτσι προχωρήσαμε, φωτίζοντας με μεσημβρινό φως νύχτες ή και μέρες μιας ζωής από χώμα, φωνή, έρωτα, μόχθο και πολλή αγάπη. Κι έγινε ένα βιβλίο που, χωρίς να είναι a priori βιογραφία, άρχισε να μοιάζει με δικό μου μυθιστόρημα». Το αποτέλεσμα είναι μια χειμαρρώδης αφήγηση που, ξεπερνώντας αναπόφευκτα τη γραμμική χρονική ακολουθία, ξανοίγεται σε μια «τοιχογραφία», όπου οι εικόνες μπερδεύονται γλυκά και αγαπητικά. Όσο για τα γεγονότα αυτά καθεαυτά, συγκροτούν τελικά μια ζωή πολύ ενδιαφέρουσα και, παράλληλα, σκιαγραφούν μια εποχή που πλαισιώνει στο φόντο με τα δικά της μέτρα όλη την ιστορία – η μικροϊστορία της προσωπικής ζωής απολύτως δεμένη με τη μεγάλη ιστορία των σημαντικών γεγονότων του συλλογικού βίου (Διώνη Δημητριάδου, Diastixo.gr).

Απόστολος Παντσάς,
Μοιραίος φόνος στη Σίφνο,
Ωκεανός
Συνελήφθη για ανθρωποκτονία από πρόθεση γνωστός ενδοκρινολόγος της πόλης μας… Το μυστήριο του θανάτου της νεαρής Σκοπελίτισσας στη Σίφνο αρχικά είχε αποδοθεί σε καρδιακή ανακοπή από παθολογικά αίτια… Ωστόσο, οι τοξικολογικές εξετάσεις έδειξαν κάτι άλλο… Η εικοσιπεντάχρονη καλλονή, φέρεται να διατηρούσε από τριετίας εξωσυζυγική σχέση με τον…
Η Ντέμη διάβαζε την εφημερίδα και δεν πίστευε στα μάτια της!
Η ζωή της, από τη μια στιγμή στην άλλη είχε γίνει κομμάτια…
Χτύπησε το τηλέφωνο…
Ποιος κρυβόταν πίσω από τον ξαφνικό θάνατο της καλλονής από τη Σκόπελο; Ο εραστής, ο σύζυγος, ή κάποιος άλλος;
Η Ντέμη είναι αποφασισμένη να εξιχνιάσει το μυστήριο…
Ένα ερωτικό-αστυνομικό μυθιστόρημα με φόντο τη Σίφνο, γραμμένο με… ιατρική μαεστρία!

Ηλίας Παπαμόσχος,
Ανάληψη,
Πατάκης
Η Περιστέρω, ένα βενζινοκίνητο ταχύπλοο, κάνει το παρθενικό της ταξίδι στη λίμνη της Καστοριάς. Είναι 13 Ιουνίου του 1929, ανήμερα της Αναλήψεως, και απ’ το ξημέρωμα μεταφέρει προσκυνητές στο Δισπηλιό, το λεγόμενο Νησί. Εκεί, κάθε χρόνο τέτοια μέρα, αφού τελεστεί λειτουργία στον ναό της Αναλήψεως, γίνεται πανηγύρι. Το τρίτο δρομολόγιο της Περιστέρως δεν θα φτάσει ποτέ. Ο θνησιγενής έρωτας ενός δασκάλου για μια ψυχοκόρη, το ματαιωμένο όνειρο ενός εφήβου για μια καλύτερη ζωή στην Αμερική, η άγουρη ζωή ενός βρέφους, αλλά και μια άλλη που κυοφορείται σε μήτρα τραγική, αφού βυθίσουν στο πένθος την πόλη, οδηγούν σε μια κάθαρση που πλαταίνει την ορφάνια και επιτείνει τη λιμναία ερημιά.

Άκης Παπαντώνης,
Η τελευταία αρκούδα του δάσους (νουβέλα)
Κίχλη
Από τα σχολικά χρόνια της δεκαετίας του ’80 ώς τον εμφύλιο στη Βοσνία το ’90 και την Αθήνα των αρχών του 2000 ο Θοδωρής ψηλαφεί το οικογενειακό τραύμα: Την ηχηρή απουσία του πατέρα, τη μεταμόρφωση του μεγαλύτερου αδερφού του Νίκου σε Νικηφόρο, το βουβό πένθος της μητέρας. Και όλα αυτά σε ένα περιβάλλον όπου οι ερωτήσεις ποτέ δεν τίθενται και οι απαντήσεις ποτέ δεν δίνονται.
Μια νουβέλα για τη δύσκολη ενηλικίωση δύο αδερφών και τους ακατάλυτους δεσμούς του αίματος με φόντο την ηχώ ενός πολέμου που δεν λέει να σβήσει.

Σόνια Σαουλίδου,
Μη με ξεχάσεις,
Bell
Η πρώτη σκέψη που έκανε έντρομη η Κορνίλια μόλις άνοιξε τα μάτια της και αντίκρισε τα αμέτρητα σωληνάκια και τα τελευταίας τεχνολογίας ιατρικά μηχανήματα, ήταν ότι στη μνήμη της δεν υπήρχε η παραμικρή πληροφορία.
Αδύνατον να θυμηθεί το όνομά της, να μαντέψει την ηλικία της ή την πόλη στην οποία βρισκόταν. Ήταν παντρεμένη; Υπήρχαν άραγε παιδιά; Ποιος πλήρωνε την ακριβή της νοσηλεία και πόσοι κοντινοί της άνθρωποι θα έρχονταν να την επισκεφτούν με τη χαρμόσυνη είδηση ότι η αγαπημένη τους είχε συνέλθει από το κώμα;
Η πόρτα του δωματίου της άνοιξε και ο γοητευτικός Εμανουέλ της συστήθηκε ως ο σύζυγός της. Ένας πετυχημένος πιλότος, που απλόχερα της πρόσφερε την αγάπη του και, επιπλέον, όλες τις ανέσεις μιας καλής ζωής. Μια σπάνια τύχη!
Ή μήπως όχι;
Μ’ έναν περίεργο τρόπο, ήξερε πως αυτή η ζωή δεν ήταν η δική της. Πώς τόσοι άνθρωποι την είχαν αναγνωρίσει ως την εξαφανισμένη σύζυγο και γιατί ένιωθε πως τώρα κινδύνευε η ζωή της;

Αλέξης Σταμάτης,
Υπήρξα τόσοι άλλοι,
Καστανιώτης
Ένας συγγραφέας βρίσκεται αντιμέτωπος με τη λευκή σελίδα. Η καθημερινότητά του έχει αλλάξει – έχει αποκτήσει το πρώτο του παιδί. Στο περιθώριο της χαράς του, όμως, πλανάται μια απορία: Ο ίδιος πια πού είναι;
Ανακαλύπτοντας σημειώσεις μέσα στις ρωγμές του χρόνου, θραύσματα αναμνήσεων δημιουργούν την έως τώρα ιστορία του. Το ατομικό ανοίγεται στο συλλογικό και ο αφηγητής συναντά πρόσωπα που τον καθόρισαν, συγγραφείς που τον διαμόρφωσαν, ήρωες που τον στοίχειωσαν. Από τους μυστικούς κήπους της μνήμης αναδύονται ζητήματα που απασχολούν λίγο πολύ όλους μας: Ο έρωτας, ο θάνατος, ο εθισμός, οι ενοχές, η πατρότητα, η φθορά του σώματος, τα κοινωνικά δίκτυα, η υποκρισία, η πολιτική ορθότητα….
Στο βιβλίο αυτό του Αλέξη Σταμάτη ο αναγνώστης καλείται να συνδεθεί με τον «άλλο», που αντικατοπτρίζεται στο ταξίδι της συγγραφής, ανακαλύπτοντας μια κοινή ανθρωπιά και μια βαθιά αίσθηση συγγένειας.

Χαρά Ρόμβη,
Σωτηρία (διηγήματα),
Αντίποδες
Ένα καλοκαίρι στο χωριό που καταλήγει σε τραγωδία, μια βόλτα στο καινούργιο σουπερμάρκετ που τελειώνει σαν φάρσα, ένας έρωτας που δεν λέει να ξεχαστεί, ένας άλλος που ευτυχώς ξεχνιέται για πάντα, μια εξόρμηση για τα κάλαντα των Χριστουγέννων που μετατρέπεται σε μάθημα ταξικής αυτογνωσίας, η φωτογραφία μιας βάφτισης που αποκαλύπτει μια κρυμμένη ζωή. Η Χαρά Ρόμβη συλλέγει στοιχεία για την Ελλάδα της δεκαετίας του ’80 και του ’90, δίνοντας φωνή σε έξι λαϊκά πρόσωπα και κοιτάζοντας με τρυφερότητα ένα απωθημένο, συλλογικό παρελθόν.

Άρης Σφακιανάκης,
Ο Πρίγκιψ του δεύτερου ορόφου,
Κέδρος
Δηλώνει ποιητής.
Είναι Έλληνας της Διασποράς.
Σπούδασε νομικά στο Μόναχο.
Βρίσκεται στο Ναύπλιο κατά την άφιξη του Όθωνα και γνωρίζεται με τον ανήλικο βασιλιά.
Δουλεύει για τον Κωλέττη και ακολουθεί την κυβέρνηση στη νέα πρωτεύουσα, την Αθήνα.
Ορίζεται από τον Όθωνα δάσκαλος ελληνικών της Αμαλίας.
Αργότερα μετακομίζει στο παλάτι.
Προσπαθεί να σαγηνεύσει τις δεσποινίδες επί των Τιμών – μάταια.
Εγκαταλείπει την ποίηση, φλερτάρει με το μυθιστόρημα και τελικά πείθεται να γράψει το χρονικό της βασιλείας του Όθωνα.
Θα τα καταφέρει;

Θωμάς Ψύρρας,
Άρτιο κατά παρέκκλιση,
Μεταίχμιο
Ένας άνθρωπος επιχειρεί με τον δικό του ιδιαίτερο λόγο να «μαρτυρήσει» τα όσα πέρασε στην προσπάθειά του να επιβάλλει το δίκιο για τον τόπο όπου επέλεξε να ζήσει. Οι σχέσεις που διατηρεί με τη φύση τον καθοδηγούν. Αισθάνεται χρέος του να διαφυλάξει το παρόν και το μέλλον του τόπου. Συγκρούεται με τοπικά συμφέροντα, με την ελληνική γραφειοκρατία, τον κομματισμό, τη διαπλοκή, το πελατειακό κράτος, τις διαμορφωμένες υπαλληλικές ιεραρχίες, αλλά και τις καταναλωτικές λογικές της ελληνικής κοινωνίας. Θα φτάσει στην ελληνική δικαιοσύνη για να αντιληφθεί πόσο εύκολα μπορεί να γίνει ο ίδιος θύμα μιας μηχανής που δεν διστάζει να υποτιμήσει το παραδοσιακό λαϊκό ήθος στο όνομα μιας δήθεν «ανάπτυξης». Μια άσκηση ευαισθησίας και έκφραση ανησυχίας για τις τελευταίες δεκαετίες του 20ού και της πρώτης δεκαετίας του 21ου αιώνα.
Μια νουβέλα υπό μορφή συνέντευξης. Παθογένειες και ελληνική πραγματικότητα με γνήσιο λογοτεχνικό ενδιαφέρον.

Προηγούμενο Άρθρο
Μοιραστείτε το