Του Απόστολου Ριζόπουλου*
Αλήθεια, πόσο κερδισμένοι μπορεί να είναι οι Βολιώτες και οι Βολιώτισσες από την νέα επένδυση, με τη δημιουργία ενός νέου μεγάλων διαστάσεων φωτοβολταϊκού πάρκου 5.000 KW (50 MW) στην περιοχή της Ν. Αγχιάλου και των Αλυκών, σε μια τεράστια δημοτική έκταση 1700 στρεμ., που η δημοτική αρχή Βόλου σκοπεύει να δώσει «προίκα» σε «επενδυτή» επιχειρηματικό όμιλο;
Αρκεί μια μικρή αναδρομή στα τελευταία 20 χρόνια! Αρκεί κάποιος να αναλογιστεί και να συγκρίνει το πόσο αυξήθηκε το κόστος του ηλεκτρικού ρεύματος από τότε που ξεκίνησε η λεγόμενη «απελευθέρωση» της αγοράς της ηλεκτρικής ενέργειας με την αγαστή συνεργασία όλων των μέχρι σήμερα κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ. Μια πολιτική που καταδίκασε σε ενεργειακή φτώχεια τα λαϊκά νοικοκυριά, χτυπώντας τις εργασιακά δικαιώματα των εργαζομένων, διασφαλίζοντας, ταυτόχρονα, αμύθητα κέρδη για τους επιχειρηματικούς ομίλους.
Έτσι, εν έτει 2021, το 17,9% του πληθυσμού αδυνατεί να διατηρήσει το σπίτι του «επαρκώς ζεστό», ενώ το 32,5% καθυστερεί τις πληρωμές των λογαριασμών ενέργειας. Δηλαδή, περίπου ένα στα πέντε νοικοκυριά παγώνει το χειμώνα και ένα στα τρία δεν έχει τη δυνατότητα να πληρώνει τους λογαριασμούς ρεύματος, συσσωρεύοντας χρέη. Λογαριασμοί που αυξήθηκαν πάνω από 150% την τελευταία δεκαετία από την επιβολή από την Ε.Ε. των τελών λιγνίτη, του κόστους αγοράς ρύπων και των λεγόμενων ρυθμιζόμενων χρεώσεων. Εκατοντάδες χιλιάδες εργατικές – λαϊκές οικογένειες, μικροί επαγγελματίες και αυτοαπασχολούμενοι βιώνουν όλα τα τελευταία χρόνια ανελέητο κυνηγητό και εκβιασμούς, με 700 διακοπές ρεύματος κάθε μέρα, πάνω από 200.000 διακοπές κάθε χρόνο. Την ίδια ώρα, η περιβόητη «Έκθεση Πισσαρίδη», που είναι ο «μπούσουλα» της κυβέρνησης, επισημαίνει ότι «ο ρυθμός είσπραξης των ληξιπρόθεσμων λογαριασμών παραμένει χαμηλός και πρέπει να ενισχυθεί»!
Και την ίδια ώρα που όλοι μαζί λένε πως ο «λογαριασμός δεν βγαίνει» για τις λαϊκές ανάγκες, στην «άλλη όψη» των όσων ζει ο λαός βρίσκονται τα δισεκατομμύρια για το άνοιγμα νέων πεδίων κερδοφορίας στους επιχειρηματίες των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΑΠΕ) και στα λοιπά «πράσινα» αρπακτικά. «Ευκαιρίες» για τους κάθε λογής «επενδυτές» που εκμεταλλεύονται την πολιτική παραπέρα εμπορευματοποίησης της Ενέργειας , της απολιγνιτοποίησης, της «απελευθέρωσης», με εγγυημένες τιμές πώλησης από το κράτος. Με «φαστ τρακ» διαδικασίες κράτος, Περιφέρειες και δημοτικές αρχές «συντονίζονται», αίροντας κάθε λογής «εμπόδια» στα σχέδια των «επενδυτών».
Από το 1999, που επιταχύνθηκε η ενσωμάτωση οδηγιών της Ε.Ε. στην ελληνική νομοθεσία, η ΔΕΗ οδηγήθηκε σε «σαλαμοποίηση» και προωθήθηκε συστηματικά η ιδιωτικοποίησή της.
Στην «απελευθέρωση» μεγάλη ήταν η συμβολή του ΣΥΡΙΖΑ! Εισήγαγε την πλήρη σύζευξη της εγχώριας αγοράς με τις αγορές της ΕΕ, το λεγόμενο «μοντέλο στόχος της ΕΕ» (target model), ενός πανευρωπαϊκού χρηματιστηρίου Ενέργειας, όπου τα κέρδη των ομίλων προέρχονται από τις αγοροπωλησίες από το διασυνοριακό εμπόριο, δίνοντας επιπλέον ώθηση στις επενδύσεις σε ΑΠΕ. Χαρακτηριστικό επίσης της σκανδαλώδους πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ ήταν και οι δημοπρασίες λιγνιτικής και υδροηλεκτρικής παραγωγής της ΔΕΗ (ΝΟΜΕ). Πουλούσε κοψοχρονιά το ηλεκτρικό ρεύμα σε ιδιώτες «εναλλακτικούς» προμηθευτές (στην πρώτη δημοπρασία οι τιμές πώλησης ήταν περίπου 37,5 ευρώ/Mwh, πολύ κάτω από το κόστος παραγωγής,) με στόχο τη μείωση των μεριδίων της αγοράς της ΔΕΗ κάτω από το 50%. Από το 2016 μέχρι το 2019 η ΔΕΗ έχασε απ’ αυτό το μέτρο περίπου 600 εκ. €, που τα πλήρωσε ο ελληνικός λαός, ενώ οι μεγάλοι κερδισμένοι ήταν οι επιχειρηματικοί όμιλοι, που πουλούσαν σε ανταγωνιστική τιμή.
Το νέο «αναπτυξιακό εργαλείο», σήμερα, που δίνει ώθηση στις ορέξεις των επιχειρηματικών ομίλων είναι το «Ταμείο Ανάκαμψης» της Ε.Ε., με τα οποίο θα χρηματοδοτηθούν και οι νέες επενδύσεις σε πράσινες «μπίζνες», μεταξύ των οποίων και το ενεργειακό πάρκο του Βόλου. Πρόκειται για το πακέτο των 750 δις € σε επίπεδο Ε.Ε., χρήματα από τους προϋπολογισμούς των κρατών – μελών και από δάνεια με «εγγύηση» της ΕΕ, χρήματα θα φορτωθούν στις πλάτες των λαών σε βάθος πολλών δεκαετιών, οδηγώντας στην περαιτέρω απογείωση του κρατικού χρέους.
Ο γενικός κανόνας προβλέπει «τζάμπα» χρήμα – ενισχύσεις στους επιχειρηματικούς ομίλους από το λεγόμενο «Εθνικό Σχέδιο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας» στο 50% (!) του επενδυτικού πλάνου μέσω του Κρατικού Προϋπολογισμού, έναντι 30% τραπεζικού δανεισμού και μόλις 20% ίδιας συμμετοχής των επενδυτών, δίνοντας «μια καλή γεύση» για την εγγυημένη κερδοφορία που θα απολαμβάνουν οι επιχειρηματικοί όμιλοι, με τον «λογαριασμό» να πηγαίνει στα λαϊκά νοικοκυριά. Πάρα τις προσπάθειές της κυβέρνησης να παρουσιάσει το σχέδιο αυτό ως «μάννα εξ ουρανού» για το λαό, με τη σύμπλευση του ΣΥΡΙΖΑ και των άλλων αστικών κομμάτων, για να δοθούν αυτά τα κεφαλαία οι εμπνευστές του σχεδίου απαιτούν να εφαρμοστούν νέα σκληρά αντιλαϊκά μέτρα. Ένα νέο «super μνημόνιο», με «μεταρρυθμιστικές πρωτοβουλίες – προγράμματα», για την εξασφάλιση ακόμα πιο φθηνού και «ευέλικτου» εργατικού δυναμικού, χωρίς δικαιώματα, με την πλήρη κατάργηση των ΣΣΕ, την κατάργηση του 8ωρου, το χτύπημα της συνδικαλιστικής δράσης, τη μονιμοποίηση και επέκταση της ευελιξίας και της τηλεργασίας, την ένταση της εκμετάλλευσης και της καταστολής.
Ταυτόχρονα τα λαϊκά νοικοκυριά θα επιβαρυνθούν με νέα «πράσινα» χαράτσια, μεγαλύτερη ενεργειακή φτώχεια, με νέα χρέη από την περίοδο της πανδημίας, με τη «θηλιά» των πλειστηριασμών στο λαιμό τους, ώστε να απολαμβάνουν και νέες φοροαπαλλαγές και προνόμια οι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι. Η δε λεγόμενη «απολιγνιτοποίηση», στο όνομα της προστασίας του περιβάλλοντος, εκτός του γεγονότος ότι για τον λαό μας καταστρέφεται υποδομές στρατηγικού χαρακτήρα οδηγώντας στην ενεργειακή εξάρτηση του, αντικαθίσταται και από την παραγωγή ηλεκτρικού ρεύματος από την καρκινογόνα καύση σκουπιδιών, ένα ακόμη πεδίο επιχειρηματικών κερδών, που η πόλη μας «απολαμβάνει» με την μετατροπή της σε θάλαμο τοξικών αερίων.
Ας κάνουμε λοιπόν τον λογαριασμό! Χαμένοι ή κερδισμένοι από τα 5 εκ. € που διεκδικεί η δημοτική αρχή Βόλου ως «αντιστάθμισμα» για τη διευκόλυνση και για τη δημοτική περιουσία που παραχωρεί. Εξάλλου το «Πρόγραμμα Ανάκαμψης» προβλέπει και «ψίχουλα» για τη λεγόμενη «Κοινωνική Συνοχή», για ενσωμάτωση των λαϊκών στρωμάτων στα συμφέροντα του κεφαλαίου, προκειμένου να «μπουκώσουν» τη σκέψη τους, να κλείσουν στόματα, να δημιουργήσουν κλίμα αποδοχής της ληστείας του λαϊκού πλούτου, της εκμετάλλευσης και της καταστροφής του περιβάλλοντος.
Ο λαός μας, και οι Βολιώτες και οι Βολιώτισσες, πρέπει να βγάλουν συμπεράσματα, και για την αντιλαϊκή πολιτική στα ζητήματα της ενέργειας και για τη πρόθυμη στάση της δημοτικής αρχής στην εξυπηρέτηση των συμφερόντων των επιχειρηματικών ομίλων. Το πραγματικό ερώτημα είναι: «Ανάπτυξη για ποιον;». Με την οργανωμένη δράση τους να δώσουν απάντηση με βάση τις δικές του προτεραιότητες, την πάλη για έναν δρόμο ανάπτυξης που στο επίκεντρο θα έχει τις δικές του ανάγκες και όχι τα κέρδη των λίγων.
*Μέλους της ΤΕ Μαγνησίας του ΚΚΕ, Δημοτικού Συμβούλου Βόλου