Άρθρα

Πραγματικά κοστολογημένα έξοδα και προϋποθέσεις ελάττωσης «λουκέτων»

Του Θανάση Κουντουρά* 

Είναι νομοτελειακά δεδομένο. Μετά από την υγειονομική κρίση, την επόμενη ημέρα από τη λήξη της «εμπορικής καραντίνας», λόγω της επιδημίας / πανδημίας του αόρατου κορωνοϊού, τα «πράγματα» στον οικονομικό τομέα της πατρίδας και φυσικά της περιοχής μας δεν θα είναι τα ίδια.

Εκτός από συγκεκριμένες επιχειρήσεις της διατροφικής αλυσίδας και της υγειονομικής προστασίας των ανθρώπων, πάρα πολλές μα πάρα – πάρα πολλές άλλες επιχειρήσεις εμπορικές, βιοτεχνικές, εστίασης, ξενοδοχειακές κ.ά., καθώς και το πλείστον των πολύ μικρών, μικρών και μικρομεσαίων καταστημάτων εμπορίας διαφόρων ειδών θα δώσουν ισχυρή μάχη επιβίωσης, δυστυχώς.

Η κάθε επιχείρηση (ειδικά η μικρή και η μικρομεσαία) και ο κάθε επιχειρηματίας, το κάθε εμπορικό κατάστημα και ο κάθε καταστηματάρχης, καθώς και οι εργαζόμενοί τους στις ανωτέρω επιχειρήσεις / καταστήματα θα βρεθούν αντιμέτωποι με γενικά και ειδικά προβλήματα, καθώς και με πολλές οικονομικές υποχρεώσεις τους, μόλις ξαναβάλουν το κλειδί στην πόρτα, μόλις ξανανοίξουν την πόρτα.

Γιατί με το άνοιγμα των ήδη κλειστών επιχειρήσεων / καταστημάτων (με κυβερνητική απόφαση) ή των ήδη ανοιχτών επιχειρήσεων (με κυβερνητική απόφαση), αλλά αισθητά υπολειτουργούντων, με ουσιαστικά / πραγματικά πάρα πολύ μεγάλη μείωση του τζίρου τους, των κερδών τους, θα αναζητήσουν απεγνωσμένα τρόπους για να αντιμετωπίσουν το συσσωρευμένο, πλέον, λειτουργικό κόστος τους.

Λειτουργικό κόστος που θα προέρχεται:
α. Από τις «εξ αναβολών οικονομικές υποχρεώσεις τους, όπως: Προς το Δημόσιο (αναβολή πληρωμής φόρων, ασφαλιστικών εισφορών κ.ά.), προς τις τράπεζες (ενδεχομένως δόσεις δανείων, επιταγές κ.ά.), προς τους ιδιοκτήτες του οικήματος / καταστήματος (δηλ. το 60% του ενοικίου), προς τους εργαζομένους (δώρο Πάσχα), προς τους Οργανισμούς Κοινής Ωφέλειας (φως, νερό, τηλέφωνο, ίντερνετ κ.ά.), προς τους προμηθευτές μέσω «ανοιχτών πληρωμών» κ.λπ.

β. Από τις «τρέχουσες υποχρεώσεις, δηλαδή από τις οικονομικές υποχρεώσεις όλων των επιχειρήσεων – καταστημάτων (μετά το «άνοιγμά» τους και την επαναλειτουργία τους ή τη σχετικά καλή λειτουργία των ήδη υπολειτουργούντων επιχειρήσεων – καταστημάτων, όπως: Τις τρέχουσες δόσεις προς την εφορία, τα ασφαλιστικά ταμεία, προς τις τράπεζες (επιταγές, ενδεχόμενες δόσεις δανείων) το τρέχον μηνιαίο ολόκληρο ενοίκιο, τις τρέχουσες πληρωμές «ανοιχτών» λογαριασμών προς προμηθευτές, τις τρέχουσες πληρωμές ηλεκτρικού ρεύματος, νερού, τηλεφώνου, ίντερνετ κ.ά., καθώς και τον μισθό – τα ημερομίσθια, τις ασφαλιστικές εισφορές των υπαλλήλων – εργαζομένων.

Και φυσικά, όπως είναι λογικό (!!!) θα πρέπει να αντιμετωπιστούν σε όλες τις περιπτώσεις, τα «προς το ζην» οικογενειακά έξοδα διατροφής των επιχειρηματιών / καταστηματαρχών.

Όλες αυτές οι πληρωμές που ανάφερα προηγούμενα (συνολικά εξ αναστολής και τρέχουσες) μπορούν να ανέλθουν (κατά τη δική μου εκτίμηση) κατ’ ελάχιστο για τις πολύ μικρές και τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις / καταστήματα, της τάξεως από 7.000 έως 45.000 ευρώ ανάλογα με το μέγεθος και τις υποχρεώσεις τους.

Αυτό σημαίνει κατά την εκτίμηση πολλών ειδικών επιστημόνων, αλλά και δική μου ότι είναι πάρα πολύ δύσκολο έως αδύνατο να αντεπεξέλθουν σ’ όλες αυτές τις υποχρεώσεις πάρα πολλές επιχειρήσεις, πάρα πολλά καταστήματα, έστω και αν για όλες τις πληρωμές δοθούν πολύ περισσότερες δόσεις. Δυστυχώς, τα «λουκέτα» θα είναι αρκετά.

Όμως, ποιοι μπορεί να είναι οι δυνατοί τρόποι αποτροπής ενός πιθανού «λουκέτου» μιας πολύ μικρής και μικρομεσαίας επιχείρησης / καταστήματος (ειδικότερα), μετά το πέρας της υγειονομικής κρίσης λόγω κορωνοϊού;

Με τη βασική προϋπόθεση ότι οι πολύ μικρές και μικρομεσαίες επιχειρήσεις είτε έχουν μικρά ίδια κεφάλαια κίνησης (μικρό αποθεματικό χρηματικό ποσό), είτε δεν έχουν, σχεδόν καθόλου είναι πάρα πολύ δύσκολο να κάνουν από μόνες τους τη σωστή επανεκκίνηση, τη σωστή επαναλειτουργία της επιχείρησής τους, του καταστήματός τους. Γι’ αυτό κατά τη γνώμη μου μπορούν και πρέπει να ληφθούν τα παρακάτω βασικά μέτρα αντιμετώπισης της οικονομικής κρίσης, που σίγουρα θα πλήξει πολλές, πάρα πολλές, πολύ μικρές και μικρομεσαίες επιχειρήσεις – καταστήματα της περιοχής μας και της χώρας μας, γενικότερα. Έτσι:

Α. Η αποπληρωμή των ανασταλθησών, καθώς και των τρεχουσών οικονομικών υποχρεώσεων να γίνει με όσο το δυνατόν περισσότερες ανισόποσες μηνιαίες δόσεις (μικρότερες στην αρχή και μεγαλύτερες προς το τέλος) και φυσικά χωρίς προσαυξήσεις / τόκους.

Β. Να υπάρξει μείωση (έστω και μικρή) των συντελεστών φορολογίας εισοδήματος (σημ.: η ελάττωση να είναι μεγαλύτερη υπέρ των πολύ μικρών και μικρομεσαίων επιχειρήσεων / καταστημάτων). Παράλληλα να υπάρξει μια μικρότερη προείσπραξη προκαταβολής φόρου εισοδήματος του επομένου έτους.

Γ. Η επιστροφή της προκαταβολής, του προηγούμενου έτους (όπως ανακοινώθηκε από την κυβέρνηση) και σε όσους αποφασίσουν να τους επιστραφεί, να γίνει η αποπληρωμή της προς το κράτος, με όσο το δυνατόν περισσότερες δόσεις και χωρίς επιβαρύνσεις / τόκους.

Δ. Όταν αρχίσουν να υλοποιούνται τα δάνεια ενίσχυσης της ρευστότητας προς τις επιχειρήσεις (όπως ανακοινώθηκαν από την κυβέρνηση), είναι επιτακτική ανάγκη να δοθούν και στις πολύ μικρές, μικρές και μικρομεσαίες επιχειρήσεις – καταστήματα (με τα ελληνικά επιχειρηματικά δεδομένα).

Παράλληλα, το επιτόκιο να είναι πάρα πολύ μικρό (περίπου μισή μονάδα πάνω από το επιτόκιο δανεισμού του ελληνικού κράτους). Η επιστροφή του δανείου αυτού που θα έχει την εγγύηση του κράτους (όπως ανακοινώθηκε) να έχει διάρκεια 6 χρόνια και η πρώτη δόση του να αρχίσει να καταβάλλεται μετά από 1 χρόνο από τη λήψη του (να έχει περίοδο χάριτος).

Σημείωση: Αυτή τη φορά να μη δοθούν μόνο στους… «υμετέρους» και τους… «γνωστούς», των… και των…, όπως γινόταν και γίνεται συνήθως!!!).

Τώρα, θα πρέπει να πάρουν δάνεια ρευστότητας οπωσδήποτε και οι επιχειρήσεις, τα καταστήματα που πάντοτε, συνήθως ήταν και είναι στην… «απέξω». Γιατί, τότε, ίσως κάποιοι πούνε: … «να η ευκαιρία για τον «θάνατο» (λέγε με λουκέτο) του εμποράκου»!! και τα… «Ζήτω οι πολύ μεγάλες επιχειρήσεις, ζήτω τα πολυκαταστήματα, ζήτω οι πολυεθνικές»!!!

(Υ.Γ. Μία καλή πρόταση του Επιμελητηρίου Μαγνησίας ως προς τη χορήγηση των δανείων ενίσχυσης της ρευστότητας προς επιχειρήσεις είναι πολύ αξιόλογη προς υλοποίηση).

*Ο Θανάσης Κουντουράς είναι γεωπόνος, πρώην δημοτικός σύμβουλος

Προηγούμενο ΆρθροΕπόμενο Άρθρο
Μοιραστείτε το