Τοπικά

Μεγαλείο ψυχής κρύβει το κορίτσι-θαύμα των πεντάλ από τον Βόλο

Η Ελένη Καλατζή, μία 16χρονη κοπέλα από τον Βόλο, ασχολείται συστηματικά με την ποδηλασία ΑμεΑ κάτι λιγότερο από μισό χρόνο. Κι όμως μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα, πέτυχε διακρίσεις που σαφώς πιο πεπειραμένες αθλήτριες ονειρεύονται για μία ζωή. Τρανή απόδειξη; Τα δύο μετάλλια που κατέκτησε πριν από λίγες ημέρες στο Παγκόσμιο Κύπελλο, ένα αργυρό στην Ιταλία κι ένα χάλκινο στο Βέλγιο στην κατηγορία tandem. Με πιλότο την Αργυρώ Μηλάκη, ένα όνομα-θρύλο στην ποδηλασία ΑμεΑ, η έφηβη αθλήτρια με το αστείρευτο ταλέντο, εμπνέει τον κόσμο κι ομορφαίνει τις ζωές των υπολοίπων. Το πρόβλημα όρασης που αντιμετωπίζει από την εκφύλιση της ωχράς κηλίδας (πάσχει από τη νόσο του Stargardt), δεν πτόησε διόλου την Ελένη Καλατζή. Η αναπηρία της, όχι μόνο δεν την έκανε να εγκαταλείψει τα όνειρά της, αλλά η αγάπη της για τη ζωή «γεννά» επιτυχίες που δείχνουν να μην έχουν τέλος.

Πέρα από την κλίση της στον αθλητισμό, εξίσου άριστες είναι οι σχολικές επιδόσεις της. Αποφοίτησε από το Γυμνάσιο με βαθμό 20, ενώ φέτος που είναι μαθήτρια της Α’ τάξης στο 6ο Γενικό Λύκειο Βόλου στο β’ τετράμηνο η βαθμολογία της άγγιξε το 19.9. Αποδεικνύει έτσι στην πράξη ότι είναι ένα χαρισματικό κορίτσι και κάνει υπερήφανη τους πάντες. Το πλέον εντυπωσιακό είναι ότι παραμένει προσγειωμένη και δείχνει να πατάει γερά τα πόδια της στη γη. Τα λόγια της είναι μετρημένα, ενώ κάθε λέξη από το κορίτσι-θαύμα των ελληνικών πεντάλ μαρτυρά πως οι πρόσφατες επιτυχίες της δεν άλλαξαν στο ελάχιστο τον χαρακτήρα της.

Η Ελένη Καλατζή κληρονόμησε το πρόβλημα όρασης από τη μητέρα της, ενώ από την ίδια νόσο πάσχει και η κατά τέσσερα χρόνια μικρότερη αδερφή της. Όμως, τα «εμπόδια» που αντιμετωπίζει η οικογένεια Καλατζή, δείχνουν να πτοούν ελάχιστα τα τρία από τα τέσσερα μέλη της.

Σε λίγες ημέρες θα μετακομίσει μόνιμα στο Ηράκλειο, όπου πλέον θα προπονείται απερίσπαστη υπό τις οδηγίες του ομοσπονδιακού τεχνικού, Γιώργου Βαρβεράκη που θεωρείται από τους κορυφαίους στην Ευρώπη και της Αθηνάς Σιδεράκη. Την πρωταθλήτρια του Α.Σ. ΑμεΑ «Τάλως» θα συνοδέψει και η υπόλοιπη οικογένεια, που δείχνει έμπρακτα ότι βρίσκεται στο πλευρό της 16χρονης Ελένης. Ο πατέρας της, Νίκος Καλατζής, ανθυπασπιστής στο 304 ΠΕΒ στο Βελεστίνο, θα πηγαινοέρχεται μεταξύ Βόλου και Ηρακλείου, ενώ η μητέρα της, Βιβή Τεμπέλη, από τον Σεπτέμβριο θα κάνει μία νέα αρχή στην Κρήτη και θα έχει μάλιστα την ευκαιρία να φοιτήσει στο Πανεπιστήμιο του νησιού.

«Οι γονείς μας όλα αυτά τα χρόνια μας έδωσαν πολλά μαθήματα στο πώς μπορούμε να συμπεριφερόμαστε με βάση το πρόβλημά μας και να μην μας καταβάλει η πτώση της όρασής μας. Δεν άφησαν ποτέ να στεναχωρηθούμε γι’ αυτό ή ακόμη και να θυμώσουμε. Καθημερινά συζητάμε και βρίσκουμε λύσεις για καθετί που μας απασχολεί. Βρέθηκε ένα εμπόδιο, αλλά τα εμπόδια είναι για να τα ξεπερνάμε. Προχωράμε μπροστά, κάνουμε πράγματα και τα καταφέρνουμε με τον τρόπο μας», εξομολογήθηκε η ταλαντούχα ποδηλάτισσα, η οποία στη συνέχεια μίλησε για το πόσο άλλαξε η ζωή της από την στιγμή που πήρε την απόφαση να αφοσιωθεί στην ποδηλασία: «Πιο μικρή είχα δοκιμάσει διάφορα αθλήματα. Ασχολήθηκα πολλά χρόνια με μπάσκετ. Ήμουν στις κορασίδες της Ανάληψης. Επίσης έκανα σκι, στίβο, παραδοσιακούς χορούς, ενώ στο καράτε έφτασα μέχρι τη μπλε ζώνη. Το ποδήλατο μου άρεσε από μικρή, αλλά δεν μπορούσα να ασχοληθώ. Στην πόλη μας οι «Πειρατές», ο αθλητικός σύλλογος που έχουν οι «Μάγνητες Τυφλοί» έφερε κάποια στιγμή ένα διπλό ποδήλατο, το λεγόμενο tandem και πριν από μία διετία περίπου κατέβηκα στο πρώτο πανελλήνιο πρωτάθλημα που έγινε στην Κρήτη. Το 2015 είχα οδηγό την Άννα Πουρσανίδου, ενώ την επόμενη χρονιά έτρεξα με πιλότο την Βιολέτα Διαλετάρα. Τον Νοέμβριο του 2016 πήρα μετεγγραφή στον «Τάλω» κι όλα πήραν τον δρόμο τους. Αγαπώ αυτό που κάνω. Με γεμίζει και με ολοκληρώνει. Πάντα ένιωθα ότι μου έλειπε κάτι τα προηγούμενα χρόνια. Κι όταν εμφανίστηκε το ποδήλατο στη ζωή μου, βρήκα αυτό που έψαχνα. Τους τελευταίους μήνες νιώθω πλήρης. Ήρθε και «κούμπωσε» επάνω μου».

Η Βολιώτισσα πρωταθλήτρια (αριστερά) μαζί με τον ομοσπονδιακό προπονητή Γιώργο Βαρβεράκη και την Αργυρώ Μηλάκη

Τον περασμένο Μάρτιο, η Ελένη Καλατζή διέσχισε τον Ατλαντικό, εκπροσωπώντας την Ελλάδα στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα ποδηλασίας τους Λος Άντζελες και μαζί με τη Μηλάκη πλασαρίστηκαν στην πρώτη 8άδα, στο ντεμπούτο του ελπιδοφόρου διδύμου σε διεθνείς διοργανώσεις. Λίγες εβδομάδες αργότερα ήρθαν οι διακρίσεις στο Παγκόσμιο Κύπελλο, με την 16χρονη Βολιώτισσα να λέει: «Στην Ιταλία, δεν το πίστευα και η ίδια. Πήγαμε εκεί με στόχο να πιάσουμε τα όρια για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα που θα γίνει στη Νότιο Αφρική τον προσεχή Αύγουστο. Το μετάλλιο ήταν εντελώς απρόσμενο. Όταν ανέβηκα στο βάθρο και ο εκφωνητής φώναζε «And the baby representing the Greece», δεν το περίμενα. Ήταν απίστευτα και βλέποντας να κυματίζει η ελληνική σημαία, ένιωσα μεγάλη συγκίνηση. Βέβαια, έχω την τύχη να έχω μία εξαιρετική πιλότο. Η Αργυρώ Μηλάκη έχει συμμετάσχει στους Παραολυμπιακούς αγώνες του Λονδίνου και του Ρίο, ενώ έχει πάμπολλες διακρίσεις σε ευρωπαϊκά και παγκόσμια πρωταθλήματα και κύπελλα».

Στο άκουσμα της Παραολυμπιάδας, η Ελένη Καλατζή εκμυστηρεύθηκε ότι είναι ο στόχος που θα κυνηγήσει με προσήλωση, ώστε να εκπροσωπήσει τα ελληνικά χρώματα στο Τόκιο το 2020: «Μαζί με την Αργυρώ θα επικεντρωθούμε από τη νέα χρονιά να συγκεντρώσουμε τους πόντους που χρειάζονται, για να εξασφαλίσουμε την πρόκρισή μας στους Παραολυμπιακούς Αγώνες. Αυτή τη στιγμή η Ελλάδα θεωρείται δεύτερη δύναμη στον κόσμο πίσω από την Ιρλανδία. Σε Ιταλία και Βέλγιο πήγαμε πολύ καλά, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι επαναπαυόμαστε. Τέλη Ιουνίου θα πάμε Ολλανδία για τον τρίτο και τελευταίο αγώνα του Παγκοσμίου Κυπέλλου, όπου μας περιμένει δύσκολη κούρσα. Παραμένουμε προσηλωμένοι στο κυνήγι της πρόκρισης για τους Παραολυμπιακούς».

Όσο για το μυστικό της επιτυχίας τους; Η Ελένη Καλατζή είπε με χαμόγελο: «Είμαστε δεμένη ομάδα. Και στο βάθρο κάποιες φορές είναι καλύτερα να ανεβαίνουν δύο απ’ ό,τι ένας. Είναι ωραίο να μη νιώθεις μόνος. Να μοιράζεσαι αυτή τη στιγμή με έναν ακόμη. Ότι προσπάθησες μαζί με κάποιον άλλον και κατέκτησες την επιτυχία με κοινή προσπάθεια».

του Χριστόφορου Σεμέργελη

Προηγούμενο ΆρθροΕπόμενο Άρθρο

Μοιραστείτε το