Άρθρα

κυκλο – φ – οριακα

Γράφει ο συγκοινωνιολόγος Χαράλαμπος Α. Σκυργιάννης

Εντάξει συμπολίτες, όλα καλά. Τέλος η «κρίση της Ανατολικής Μεσογείου», απεσοβήθη, δια μίαν εισέτι φοράν ένας Τουρκοελληνικός πόλεμος, εντάξει. Όλο αυτό το «σκληρό πόκερ» των δήθεν προκλήσεων και των δήθεν διπλωματικών ανακοινωθέντων για τα μάτια και τα αυτιά των ιθαγενών, Ελλήνων και Τούρκων, ένα και το αυτό, για να αγοραστούν φρεγάτες, αρεόπλανα, πύραυλοι και άλλα τέτοια «χρήσιμα» και πανάκριβα εργαλεία «απαραίτητα δια την προάσπισιν των εθνικών συμφερόντων» αμφοτέρων των μερών. Ισορροπία του τρόμου το λέγαμε αυτό κάποτε – από τότε που το Σισμίκ, το Χόρα, το Πίρι Ρέις, οι πρόγονοι του Όρουτς Ρέις, έκαναν πάλι βόλτες στο Αιγαίο και απειλούσαν την εθνική μας ανεξαρτησία, κάτι που ολοκληρώθηκε με την Αγορά του Αιώνα, αν θυμάστε. Ισορροπία του τρόμου επιδιώκεται και σήμερα, κι όσοι νομίζατε ότι κάποια δισεκατομμύρια από το λεγόμενο «ταμείο ανάκαμψης» θα κατέληγαν στην τσέπη σας προφανώς απατάσθε, στην τσέπη των εταιρειών κατασκευής και εμπορίας όπλων θα καταλήξουν, μια χαρά, απ’ τη μία τσέπη στην άλλη…

Ύστερα ήρθαν, λέει, για τα παιδιά των Σχολείων και «…τα χιλιάδες παγουρίνο». Τι ‘ν’ τούτο πάλι, είπα από μέσα κι απ’ έξω μου. Τι είναι τούτο το άκλιτο «παγουρίνο». Για άλλη μια φορά, φίλοι αναγνώστες, τον κακό μας τον καιρό! Η λέξη παγούρι(ον) είναι αυθεντική ελληνική λέξη, που διαμορφώθηκε τον μεσαίωνα από την αρχαία ελληνική πάγουρος < πάγος+ουρά που αρχικά σήμαινε «κάβουρας» – προφανώς διότι το γνωστό σε όλους μας πρωτότυπο σχήμα του παγουριού (στους προσκόπους, στις εκδρομές, στον στρατό…) θυμίζει το κέλυφος κάβουρα. Το παγούρι, τα παγούρια, λοιπόν, κι αν το θέλετε μικρό (!) το παγουράκι, τα παγουράκια. Τι είναι αυτό το παγουρίνο, τα παγουρίνο; Κάθε μέρα και μια καινούργια βλακώδης δηθενιά, κυρίως από αυτούς που δήθεν ενδιαφέρονται δια το δήθεν καλόν του τόπου μας…
Τέτοια κορω(παρα)νοϊκά. Κι ο Βόλος μας «μαύρο πρόβατο», με παράταση περιοριστικών μέτρων, άγνωστο για πόσον καιρό ακόμη.

Έργα στον άξονα Βόλος-Βελεστίνο αναγγέλθηκαν από την Περιφέρεια Θεσσαλίας. Με δελτίο τύπου που απαραιτήτως περιλαμβάνει φωτογραφία του κ. Περιφερειάρχη και την τόσο αρεστή στους συντάκτες αυτών των δελτίων έκφραση «…για να αποκαταστήσουμε την άνετη κυκλοφορία των ανθρώπινων κοινοτήτων…» – μεγάλο πράμα αυτές οι «ανθρώπινες κοινότητες», σε αντίθεση, ας πούμε, με τις κοινότητες των μελισσών ή των μερμήγκων… Έργα, λοιπόν. Αν αποκωδικοποιώ σωστά τις κατευθύνσεις, τους κλάδους και το αριστερά-δεξιά του δελτίου, πρόκειται μάλλον να βελτιωθεί το οδόστρωμα πηγαίνοντας από Βόλο προς τον κόμβο, το οποίο για ανεξήγητους λόγους δεν ολοκληρώθηκε μαζί με το υπόλοιπο κομμάτι και συνεχίζει, σήμερα, να «χορεύει», έχει μάλιστα και πινακίδες αναταράξεων για προσοχ. Μακάρι να κατάλαβα σωστά.

Παρακολούθησα και την ανταλλαγή απόψεων (επιεικέστατος χαρακτηρισμός…) μεταξύ εργαζομένων στον Σιδηρόδρομο και βουλευτών της ΝΔ σχετικά με τη γενική υποβάθμιση του Σιδηροδρόμου και ιδίως στην περιοχή μας καθώς και με την περιβόητη ηλεκτροκίνηση, η οποία, αν θυμάστε, αναμενόταν να ξεκινήσει τον περασμένο Μάρτιο, το είχε καταγράψει και η στήλη. Παρακολούθησα επίσης κάποιες δηλώσεις περί μη ανάγκης μοριακού αναλυτή στο Νοσοκομείο του Βόλου. Το συμπέρασμα που έβγαλα εγώ από όλα αυτά είναι η πάντα επίκαιρη αρχαία προτροπή «κρείττον του λαλείν το σιγάν»…
Όσο για τα δέντρα της πόλης, ακόμη δύο κομμένα πεύκα από τον Άγιο Κωνσταντίνο προστέθηκαν στα δέκα κομμένα έξω από την Ανάληψη και στον πλάτανο Ρ. Φεραίου με Σπυρίδη και ποιος ξέρει τι θα ακολουθήσει. Πρώτη φορά βιώνω τέτοια ευκολία του Δήμου Βόλου στην κοπή δέντρων. Βεβαίως και οι «πολίτες» γίνονται κάθε μέρα και χειρότεροι, αυτό είναι γεγονός, αλλά ο Δήμος οφείλει να προστατεύει το περιβάλλον του Μονακό (λέμε τώρα…). Χαιρετίσματα στην εξουσία.

Χαιρετίσματα και στο υπουργείο περιβάλλοντος (Κωστής Χατζηδάκης), που επιμένει στην καύση των απορριμμάτων και θεωρεί τον Βόλο κατάλληλη περιοχή για πειραματισμούς!
Να είστε καλά. Και να κρατιέστε μακριά από σκουπίδια τύπου Big Brother, Bachelor κλπ. Γεια σας.
Α! και οι συμμαθητές του 1965 καλή μας αντάμωση Σάββατο ώρα 20:00 στου «Σαρρή». Άπαντες/σες παρόντες/ούσες!
Στη φωτογραφία η πραγμάτωση του στίχου «…εγυρίσανε πάλι με το στήθος μπροστά φοβερά, των βράχων τ’ αγάλματα!» (Οδ. Ελύτης, Άξιον Εστί).

Προηγούμενο ΆρθροΕπόμενο Άρθρο
Μοιραστείτε το