Άρθρα

Γιώργος Πετρουλάκης: Η Ελλάδα είναι δύναμη ειρήνης και σεβασμού του διεθνούς δικαίου, όχι ταραξίας

Γιώργος Πετρουλάκης
Διεθνολόγος, πρώην Γ.Γ. Επικοινωνίας

Είχα την τύχη να ζήσω από μέσα τις Ένοπλες Δυνάμεις της χώρας μας. Για πολλά χρόνια το ξυπνητήρι μας το πρωί ήταν ο θόρυβος της μετάκαυσης από τα αεροπλάνα που απογειώνονταν. Θυμάμαι ακόμα τα πρωτόγνωρα συναισθήματα που βίωσα, παιδί 13 ετών τότε, στην κρίση με την Τουρκία και το Sismik τον Μάρτιο του 1987, με τον πατέρα μου διοικητή στην 110 Πτέρυγα Μάχης στη Λάρισα. Κάπου εκεί πρέπει να «κλείδωσε» το πάθος μου με την πολιτική και την διεθνή πολιτική. Αυτά σπούδασα και λίγο αργότερα είχα την τιμή να ζήσω και την διαμόρφωση της εξωτερικής μας πολιτικής από μέσα, στο Υπουργείο Εξωτερικών επί Γιώργου Παπανδρέου.

Πολλά από τα πράγματα που έμαθα σε αυτή την πορεία είχα την ευκαιρία να τα συζητήσω, προσαρμοσμένα στη σύγχρονη διεθνοπολιτική επικαιρότητα, σε μία μεστή συνέντευξη με τον Αποστόλη Γκόγκα στο Formedia Radio 99,8. Μερικά πολύ σύντομα σημεία για Ελλάδα, Τουρκία, ΕΕ, Ουκρανία αλλά και για την ελληνική οικονομία και την έξοδο από την ενισχυμένη εποπτεία:

Η Ελλάδα είναι δύναμη ειρήνης, σταθερότητας και σεβασμού του διεθνούς δικαίου, δεν είναι ταραξίας. Η Τουρκία δεν αισθάνεται άνετα με το διεθνές δίκαιο γιατί και αυτοί ξέρουν και εμείς ξέρουμε ότι η διεθνής νομιμότητα είναι με το μέρος μας.
Οι τουρκικές αιτιάσεις περί αποστρατικοποίησης των νησιών του Αιγαίου είναι εντελώς παράλογες και αστείες από πλευράς διεθνούς δικαίου και σε αντίθεση ακόμα και με ό,τι έλεγε η ίδια η Τουρκία για δεκαετίες μέχρι το 1973.
Ο αναθεωρητισμός Πούτιν απέναντι σε υφιστάμενα σύνορα και συνθήκες, άνοιξε την όρεξη σε όσους είχαν παρόμοιες σκέψεις. Επίσης, η Ευρωπαϊκή Ένωση βρίσκεται σε πορεία ενεργειακής απεξάρτησης από τη Ρωσία. Όλες οι πιθανές δίοδοι για την απεξάρτηση θα αναβαθμιστούν γεωπολιτικά. Μία από αυτές είναι η Ελλάδα, κι αυτό δημιουργεί μία επιπλέον νευρικότητα στην Τουρκία.
Πού θα ήμασταν σήμερα χωρίς τις εγκαταστάσεις της Ρεβυθούσας, που ξεκίνησαν επί Ανδρέα Παπανδρέου; Πού θα ήμασταν χωρίς να είμαστε στο ευρώ, όπου μπήκαμε επί Κώστα Σημίτη; Και πού θα ήμασταν χωρίς να έχουμε πατήσει γκάζι στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας επί Γεωργίου Παπανδρέου; Χωρίς να αφήνω απέξω το έργο των υπολοίπων κυβερνήσεων, διότι όλες έχουν συμβάλλει. Όλα αυτά, έρχονται και κουμπώνουν σε μία ανάγκη της Ευρώπης να απεξαρτηθεί ενεργειακά από τη Ρωσία, γεγονός που μας αναβαθμίζει γεωπολιτικά.
Το κτίσιμο συμμαχιών είναι εκ των ων ουκ άνευ για μία χώρα σαν την Ελλάδα, αλλά καλό είναι την κρίσιμη στιγμή να μπορείς να σταθείς στα δικά σου πόδια. Οι ένοπλες δυνάμεις της χώρας να είναι ανά πάσα στιγμή έτοιμες να υπερασπιστούν κάθε σπιθαμή γης, αέρα και θάλασσας.
Τίποτα δεν δικαιολογεί τον παραλογισμό του πολέμου στην Ουκρανία. Είναι μία τρέλα, ένα έγκλημα που πρέπει να σταματήσει άμεσα και φέρνει όλες τις ηγεσίες της Δύσης προ κάποιων πολύ βασικών διλλημάτων. Το βασικότερο, πιστεύω, είναι ότι δεν πρέπει με κανένα τρόπο να συγχωρείται ο αναθεωρητισμός. Όποιος θέλει να αμφισβητήσει σύνορα, πρέπει να έχει τη Δύση απέναντι του.
Θέλω να υπενθυμίσω πως έξοδο της Ελλάδας από την Ενισχυμένη Εποπτεία είχαμε και το 2007, επί κυβέρνησης Καραμανλή, όταν είχε ήδη ξεκινήσει ο εκτροχιασμός της χώρας που μας οδήγησε στη χρεοκοπία. Και μάλιστα μετά την έξοδο είχαμε και εκλογές τότε. Τα πράγματα στην πραγματική οικονομία δεν πάνε καθόλου καλά, το ζούμε όλοι και όλες, και χρειαζόμαστε άμεσα αλλαγή πορείας.

Όλη την συνέντευξη μπορείτε να την ακούσετε εδώ:

 

Προηγούμενο ΆρθροΕπόμενο Άρθρο
Μοιραστείτε το