Ελλάδα

Ελληνική πρωτοποριακή αφαλάτωση

afalatosi

Περισσότερο από 300 εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο ζουν σε περιοχές που υδροδοτούνται από κάποιο εργοστάσιο αφαλάτωσης, το οποίο επεξεργάζεται το νερό της θάλασσας για να παράγει πόσιμο νερό.

Αν και το παραπάνω νούμερο αποδεικνύει πως τέτοια εργοστάσια αποτελούν μια από τις λιγοστές αποτελεσματικές λύσεις για τη λειψυδρία, αυτό δεν σημαίνει πως δεν έχουν οικολογικό «αντίτιμο». Ο λόγος είναι πως με την επεξεργασία δημιουργούνται επίσης απόβλητα, και πιο συγκεκριμένα νερό με πολύ μεγάλη περιεκτικότητα σε αλάτι, το οποίο ονομάζεται άλμη και συνήθως ρίχνεται πίσω στη θάλασσα. Εκεί, η άλμη επιβαρύνει τη θαλάσσια χλωρίδα και πανίδα, φτάνοντας στην περίπτωση μεγάλων μονάδων αφαλάτωσης ακόμη και να νεκρώσει τα τοπικά οικοσυστήματα σε ακτίνα μερικών χιλιομέτρων. Ωστόσο, ένα πρωτοποριακό σύστημα από τη Μονάδα Περιβαλλοντικής Επιστήμης και Τεχνολογίας της Σχολής Χημικών Μηχανικών του ΕΜΠ υπόσχεται να κάνει την αφαλάτωση απόλυτα «φιλική» στο περιβάλλον, ανακυκλώνοντας την άλμη ώστε να εξαλείψει το απόβλητο.

Με την ονομασία «Sol-Brine», το σύστημα αναπτύχθηκε στο πλαίσιο της διδακτορικής διατριβής του μηχανολόγου μηχανικού Δημήτρη Ξεύγενου, υπό την επίβλεψη της καθηγήτριας του ΕΜΠ και υπεύθυνης του εργαστηρίου Μαρίας Λοϊζίδου. «Το πιλοτικό σύστημα “Sol-Brine” σχεδιάστηκε με τη συγχρηματοδότηση του ευρωπαϊκού προγράμματος LIFE+, χάρις στην οποία δοκιμάζεται εδώ και δύο χρόνια στην Τήνο, με πολύ ενθαρρυντικά αποτελέσματα», προσθέτει στην «Κ» ο κ. Ξεύγενος.

Μάλιστα, το σύστημα κέρδισε στις αρχές Νοεμβρίου το 1ο βραβείο στον πρώτο Διαγωνισμό Καινοτομίας για τη Θαλάσσια Οικονομία «Blue Growth Piraeus», που διοργάνωσαν το Athens Information Technology (AIT) και το πρόγραμμα υποστήριξης νεοφυών επιχειρήσεων Aephoria.net. Η διάκριση αυτή θα βοηθήσει στα πρώτα της βήματα τη start-up εταιρεία που μέσα στον επόμενο μήνα θα ιδρύσει η ομάδα από το ΕΜΠ, με σκοπό την εμπορική αξιοποίηση της καινοτομίας. «Το επόμενο βήμα είναι να βρούμε χρηματοδότηση ώστε να κατασκευάσουμε το σύστημα σε πλήρη κλίμακα και να το δοκιμάσουμε πλέον σε μια κανονική μονάδα αφαλάτωσης», λέει ο ερευνητής από το Μετσόβιο Πολυτεχνείο, ο οποίος είναι επίσης υπότροφος του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών.

Παρόλο που δεν έχει ακόμη αποτυπωθεί ποσοτικά, η επιβάρυνση των μονάδων αφαλάτωσης περιγράφεται ως μια νέα οικολογική απειλή από το Μεσογειακό Σχέδιο Δράσης του Προγράμματος Περιβάλλοντος των Ηνωμένων Εθνών. Κι αυτό, εξαιτίας των μεγάλων ποσοτήτων άλμης που προκύπτουν από τις μονάδες, αφού, ανά 3 κυβικά μέτρα θαλασσινού νερού παράγεται μόλις 1 κυβικό μέτρο πόσιμο νερό, με τα υπόλοιπα να απομένουν ως απόβλητο. Παράλληλα, με την αύξηση του παγκόσμιου πληθυσμού και την κλιματική αλλαγή, αναμένεται να πολλαπλασιασθούν οι περιοχές στον κόσμο όπου τα αποθέματα σε γλυκό νερό δεν θα είναι αρκετά για να καλύψουν τις ανάγκες των κατοίκων τους. Επομένως, όλα δείχνουν πως η χρήση της αφαλάτωσης θα επεκταθεί ακόμη περισσότερο στο μέλλον, κάνοντας έτσι και πιο σημαντικό το πρόβλημα.

Από την άλλη πλευρά, το «Sol-Brine» επεξεργάζεται την άλμη κατά 100%, ώστε να διαχωριστεί από το απόβλητο το γλυκό νερό που περιέχει, για να χρησιμοποιηθεί κι αυτό για υδροδότηση. Επίσης, τα άλατα που παράγονται προορίζονται για διάφορες χρήσεις, όπως επιτραπέζιο και εκχιονιστικό αλάτι, αλλά και για βιομηχανικές χρήσεις όπως στην παραγωγή χαρτιού και γύψου. Το σύστημα θα μπορεί να αξιοποιηθεί σε οποιοδήποτε υπάρχον εργοστάσιο αφαλάτωσης, ανακυκλώνοντας την παραγόμενη άλμη, ενώ η τεχνολογία του θα μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για την κατασκευή καινούργιων μονάδων αφαλάτωσης, οι οποίες θα έχουν εξαρχής μηδενικά απόβλητα.

«Η τεχνολογία βασίζεται στην εξάτμιση, η οποία όμως γίνεται με μεθόδους “τελευταίας γενιάς”, ώστε να καταναλώνεται όσο το δυνατόν λιγότερη ενέργεια. Επομένως, πιστεύουμε πως οι ανάγκες του “Sol-Brine” σε ρεύμα θα είναι δυνατόν να καλυφθούν σε μεγάλο βαθμό ή ακόμη και εξ ολοκλήρου από ανανεώσιμες πηγές», λέει ο μηχανολόγος μηχανικός. Με τις δοκιμές στην Τήνο, στις οποίες εκτός από το ΕΜΠ συμμετείχε ο τοπικός δήμος και η εταιρεία αφαλάτωσης Culligan, αποδείχθηκε πως η ιδέα λειτουργεί στην πράξη. Σύμφωνα με τον κ. Ξεύγενο, για την τεχνολογία έχουν ήδη εκφράσει ενδιαφέρον επενδυτές, οι οποίοι εξετάζουν το ενδεχόμενο να χρηματοδοτήσουν την εφαρμογή της σε πραγματική κλίμακα.

Ποιες άλλες πράσινες τεχνολογίες έχει δημιουργήσει το Μετσόβιο Πολυτεχνείο

Εκτός από την τεχνολογία που φιλοδοξεί να κάνει πράσινη την αφαλάτωση, από τη Μονάδα Περιβαλλοντικής Επιστήμης και Τεχνολογίας του ΕΜΠ έχουν ακόμη προκύψει αρκετές λύσεις για την επαναχρησιμοποίηση αποβλήτων και απορριμμάτων. Ετσι, κυρίως μέσα από ευρωπαϊκά προγράμματα, η μονάδα έχει μεταξύ άλλων κατασκευάσει πρωτότυπους κομποστοποιητές, ενώ έχει αναπτύξει μια μέθοδο για την ξήρανση των οργανικών απορριμμάτων. Μάλιστα, αυτή την εποχή μελετά μια τεχνική που, με «πρώτη ύλη» το προϊόν της ξήρανσης, θα μπορεί να παράγει βιοαιθανόλη, ένα βιολογικό υποκατάστατο της βενζίνης.

«Παράλληλα, στο πλαίσιο του προγράμματος Life+ [email protected], έχουμε σχεδιάσει ένα πρωτότυπο μηχάνημα το οποίο μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε οποιοδήποτε νοικοκυριό, για να κάνει τον διαχωρισμό των ανακυκλώσιμων υλικών σε μέταλλο, χαρτί και πλαστικό. Επίσης, θα συμπιέζει τα ανακυκλώσιμα υλικά, ώστε να μπορεί να συγκεντρώσει μια αρκετά μεγάλη ποσότητα πριν χρειαστεί να αδειάσει», αναφέρει ο κ. Δημήτρης Ξεύγενος. Με μέγεθος όχι μεγαλύτερο από έναν επιτραπέζιο υπολογιστή, το μηχάνημα αυτό θα βοηθήσει ώστε ο διαχωρισμός των ανακυκλώσιμων υλικών να γίνεται από τους ίδιους τους καταναλωτές και όχι από τα κέντρα διαλογής, όπως συμβαίνει σήμερα, με σκοπό να αυξηθούν σε σημαντικό βαθμό τα ποσοστά ανάκτησης. «Εξάλλου, η κοινοτική οδηγία-πλαίσιο για τα απορρίμματα υποχρεώνει την Ελλάδα να εφαρμόσει τη “διαλογή στην πηγή” μέχρι το 2015, γι’ αυτό τον σκοπό», προσθέτει. Οι επιστήμονες από το Μετσόβιο Πολυτεχνείο έχουν ολοκληρώσει τη σχεδίαση του μηχανήματος, ενώ έχει ήδη επιλεγεί η εταιρεία που θα κατασκευάσει τις πρώτες 80 μονάδες, για την πιλοτική δοκιμή. Η δοκιμή θα ξεκινήσει τους πρώτους μήνες του 2015, σε 40 νοικοκυριά του Δήμου Αμαρουσίου και 40 στον Δήμο Μάνδρας-Ειδυλλίας.

πηγή www.kathimerini.gr

Προηγούμενο ΆρθροΕπόμενο Άρθρο
Μοιραστείτε το