Άρθρα

Χρωστάμε κάτι ακόμη παιδιά;

Του Φοίβου Ιωσήφ

Όχι, αν χρωστάμε να πληρώσουμε. Δεν πιστεύω να έχουμε δείξει δείγματα ανυποληψίας τα τελευταία ογδόντα χιλιάδες χρόνια! Πολλά χρόνια πριν τη λήξη της συναλλαγματικής σπεύδαμε στο ταμείο εξόφλησης και καταβάλαμε το αντίτιμο της οφειλής είτε σε τραγωδίες, είτε σε Παρθενώνες. Πάντα στην ώρα μας, ποτέ εκπρόθεσμοι έστω και για ένα δευτερόλεπτο. Θέλανε θέατρα τα παιδιά; Αμέσως τα είχανε, ένα στην Επίδαυρο, ένα στην Έφεσσο, ένα στη Δωδώνη και όπου αλλού υπήρχαν θεατρόφιλοι. Στη Γλασκώβη και στο Κονέκτικατ δεν υπήρχαν τέτοιοι, αλλιώς κι εκεί θα είχαμε χτίσει. Τη λέξη θέατρο την αφήσαν στις γλώσσες τους ως έχει, έτσι, για να μην μπερδεύονται. Τι θέλαν τα παιδιά, χώρους άθλησης και ευγενούς άμιλας; Αμέσως, έεεφτασε, πάρτους τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Για κοιτάτε εδώ να ανοίξετε τα στραβά σας. Έτσι ρίχνουν το ακόντιο, έτσι ρίχνουν τον δίσκο και έτσι τρέχουν σαράντα δύο χιλιόμετρα.

Μεγάλος δάσκαλος γυμναστικής ο Φειδιππίδης. Ύστερα είδαν πως πηδάει ο αθλητής το ύψος και το είπαμε εμείς «άλτης» από το ρήμα αλδαίνω. Το αρπάξανε οι Ιταλοί και το κάνανε alimentary, έτσι είπανε τα τρόφιμα, γιατί όσο τρώς, τόσο ψηλώνεις. Τα παίρνανε τα γράμματα οι Λατίνοι. Λίγο πιο ύστερα χτίσανε οι Έλληνες (πάντα αυτοί οι διαβολεμένοι, τον διάολο είχαν μέσα τους) τον Παρθενώνα. Με πτυχωτές κολώνες και κιονόκρανα. Τον είδε η βασίλισσα της Αγγλίας και έφιαξε ίδιο το Παλάτι του Buckingham. To βλέπει ο πρόεδρος της Αμερικής και φιάχνει κι αυτός ίδια την πρόσοψη του Λευκού Οίκου. Από κοντά και οι Ινδοί, ίδια και η ινδική βουλή, με ελληνικές κολώνες. Τι γίνεται με αυτούς βρε παιδιά, δεν σκέφτηκαν να ιδρύσουν ένα πολυτεχνείο να βγάζει αρχιτέκτονες; Αναρωτιέμαι γιατί δεν βάλανε νορβηγικές κολώνες ή έστω ιαπωνικές; Κρίμα, και τους είχα για έξυπνους ανθρώπους, αυτοί μόνον να ξεπατικώνουν ξέρουν.

Τώρα οι Έλληνες είχαν τη συνήθεια πάνω από τις εισόδους των ναών να βάζουν ένα ισοσκελές τρίγωνο, αέτωμα το λέγανε. Το ξεσήκωσαν κι αυτό οι Γάλλοι και το εγκατέστησαν πάνω στο γνωστό Πάνθεον του Παρισιού. Από κάτω κανονικά οι Ελληνικοί κίονες, να μην κουράζονται τα παιδιά με νέες ιδέες. Σωστοί, το γοργόν και χάριν έχει. Εν τω μεταξύ μετά τον Οδυσσέα που όργωσε τον Ατλαντικό για δέκα χρόνια σκέφτηκαν και τα καλόπαιδα να πάνε κανά ταξιδάκι. Έλα όμως που η θάλασσα ήταν μεγάλη και ήθελαν γρήγορα καράβια, γι’ αυτό άφησαν στις μεγάλες θάλασσες το Ελληνικό όνομα «Ωκεανός» που βγαίνει από το ωκεία ναύς, τουτέστιν γρήγορο καράβι. Μετά ποτέ τους δεν είχαν τον εγωισμό να δώσουν ένα δικό τους όνομα, το αφήσαν ωκεανό. Αποφεύγαν την πνευματική κόπωση. Οι πιο ωραίοι ήταν οι Αμερικάνοι, όταν θέλησαν να πάνε στο φεγγάρι χρησιμοποίησαν ονόματα ελληνικών θεοτήτων, Δίας και Απόλλων, δεν έβγαλαν τα διαστημόπλοια David και Μήτσος, ντροπής πράγματα! Άλλο να σε λένε Ερμή και άλλο Μήτσο, δεν είναι το ίδιο, μη βάζουμε τον άντρα της μυλωνούς ίσα με τους πραματευτάδες!
Τελικά είναι πολύ επικίνδυνοι οι Έλληνες, να θέατρα, να αιώνια αρχιτεκτονική, να θαρραλέους και όμορφους θεούς, να δικοί τους και οι ωκεανοί. Μπα, κάτι δεν πάει καλά, αν και στη γλώσσα είναι οι γεννήτορες θα πρέπει να φυλαγόμαστε. Στο επόμενο θα ανακρίνουμε τη γλώσσα, κάτι πρέπει να γίνει, ο παγκόσμιος ελληνικός κίνδυνος ελλοχεύει!

Προηγούμενο ΆρθροΕπόμενο Άρθρο
Μοιραστείτε το